Ein barnesko

Eg var så trøytt av dagen,
eg stunda etter ro,
no skulle det bli godt å gå til kvile.
Men som eg gjekk og rydda,
eg såg ein liten sko,
ein barnesko, som leita fram att smilet.

Han var så god og liten,
så hjelpelaus og tom.
Han stod der liksom lengta etter foten.
Ei liti krulla pløse
og hælen skakk og rom,
ja, heile skoen verka litt av moten!

Eg stiltra meg til sengi
og fann ein liten fot
så god og mjuk og varm og la mot kinnet.
- Eg minnest ofte skoen,
når dagen gjeng i mot -
og no som den gang ljosnar eg i sinnet.

Så mang ei mor lyt gøyma
på småe barneskor,
og ber i einsemd sine tunge minne.
Og difor er eg takksam,
for eg får vera mor
og leggja liten barnefot til kinnet.


- Ingebjørg Kasin Sandsdalen -